เคยคิดว่าอยู่ลำพัง
ท่ามกลางโลกแสนประหลาด
เธอทำให้คำเหล่านั้น ลอยหายไปในอากาศ
เหมือนเธอละเลงสีสัน
จากคนที่ชอบผิดหวัง
จากใจไม่เป็นชิ้นอัน
เหมือนเธอมาคอยชี้นำ ให้รู้ในทุกทิศทาง
และต่อไปจากนี้มัน
หากจักรวาลมีดาวนับร้อยที่หมุนผ่าน
เราคือหนึ่งในล้าน ที่ได้โคจรมาพบกัน
ในคืนที่มืดมิด เธอเปรียบเสมือน แสงสว่าง
ขอบคุณคนคนนี้ทำให้ชีวิต
ไม่เหมือนเดิม (นับจากนี้และอีกต่อไป)
ไม่เหมือนเดิม (นับจากนี้และอีกต่อไป)
ไม่เหมือนเดิม (นับจากนี้และอีกต่อไป)
ไม่เหมือนเดิม
จดลงไปในความจำ
ความจริงที่ฉันย้ำ
ว่าเธอเข้ามาทำให้ โลก ไม่เหมือนเดิม
ตอนที่เธอถามฉัน
ตอนที่เราใกล้กัน
เธอเหมือนละลายมันไปทุกคำสาป
เป็นหนังสือเล่มเดิม เป็นเล่มที่ฉันอ่าน
เธออยู่ช่วงเพลง ทำนองที่ฉันฝาก
ถนนเส้นเดิน ที่ฉันไม่เคยผ่าน
ตอนนี้มีเธอมันทำให้สว่าง
วันนี้มีเธอมาทำให้สว่าง
เรื่องที่มีเธอมันช่วยให้ฉันผ่าน
(ให้ฉันนั้นลืมเรื่องของวันวาน)
หากจักรวาลมีดาวนับร้อยที่หมุนผ่าน
เราคือหนึ่งในล้าน ที่ได้โคจรมาพบกัน
ในคืนที่มืดมิด เธอเปรียบเสมือน แสงสว่าง
ขอบคุณคนคนนี้ทำให้ชีวิต
ไม่เหมือนเดิม (นับจากนี้และอีกต่อไป)
ไม่เหมือนเดิม (นับจากนี้และอีกต่อไป)
ไม่เหมือนเดิม (นับจากนี้และอีกต่อไป)
ไม่เหมือนเดิม